دندانپزشك عمومي بايد دانش خود را به طور مداوم ارتقاء دهد. در اين راستا انجمن دندانپزشكان عمومي ايران براساس وظيفه‌اي كه در مقابل بزرگ‌ترين طيف دندانپزشكان كشور به عهده دارد مدام بايد در كار باز آموزي، بازسازي و ارتقاء دانش دندانپزشكان عمومي كشور برنامه‌ريزي كنند. عده‌اي بر اين تصور هستند‌ كه دندانپزشك عمومي از هر مبحث دندانپزشكي يك مقدار‌ كمي مي‌داند و با آن حداقل كارها را مي‌تواند انجام دهد، اين پذيرفتني نيست. ضمن اين‌ كه عده‌اي دندانپزشك عمومي را پايگاه معرفي بيماران به ساير مراكز تلقي مي‌كنند، اين هم با واقعيت هم‌خواني ندارد. ‌از آن طرف گروهي هم نمي‌خواهند فاصله بين متخصص و عمومي را در آن‌جا كه خطوط آن مشخص است بپذيرند كه اين هم مي‌تواند مشكل‌ساز باشد.

اين ‌كه دندانپزشك عمومي با چه نگاهي به دندانپزشك متخصص دارد و يا متخصص به ‌دندانپزشك عمومي چگونه مي‌نگرد در فعاليت حرفه‌اي انجمن مداري ما، حل شده است. بدين شكل كه از همكاران متخصص خواسته و همچنان مي‌خواهيم دانش خود را به دندانپزشكان عمومي انتقال دهند و از دندانپزشك عمومي مي‌خواهيم كه خود را با دانش روز همسو كند و اين از راه‌هاي گوناگون امكان‌پذير است.

در اين راه ما موفقيت‌هاي شگرفي به دست آورده‌ايم كه افتخار آن متعلق به همه انجمن‌هاي تخصصي همكار و همه همكاران دندانپزشك عمومي مدير در انجمن دندانپزشكان عمومي ايران و بخصوص سخنوراني كه عاشقانه در اين راه هميشه در فروزان نگاه داشتن چراغ روشنگري علم پيش قدم بودند، و ما هم هميشه از وجود آن‌ها قدرشناسانه بهرمند شده‌ايم.
اعتقاد ما به عنوان يك انجمن اين است كه وظيفه داريم تا بهترين راه‌هاي درماني، شرايط و امكانات را براي كليه بيماران دندانپزشكي فراهم كنيم. از اين منظر دندانپزشك عمومي داراي حوزه نيازها و ضرورت‌هاي است كه در بعدهاي مختلف علمي، حرفه‌اي، صنفي، فرهنگي، هنري، اجتماعي و ... تعريف شده است. تمام تلاش ما بر اين است كه با حداقل امكاناتي كه در اختيار داريم در اين راه سازمان يافته، متكي بر برنامه و مردمي حركت كنيم. ضمن آن كه گاهي تصميمات بسيار حساس و مهمي مي‌گيريم كه برخي از گردنه‌هاي علم دندانپزشكي و درمان را در مملكت‌مان با همكاري همه گروه‌ها به سامان برسانيم. برگزاري همايش‌هاي ايمپلنت و اكلوژن در همين چهارچوب بوده است ما موظفيم امروز آن‌چه را كه مي‌دانيم فردا مشكل‌ساز خواهد بود با مديريت اجرايي و هماهنگي با بخش دولتي و ساير نيروهاي تخصصي به اجرا درآوريم. هرچند كه اين دغدغه فكري مي‌تواند وجود داشته باشد كه هنوز دندانپزشك عمومي به ضرورت براي حضور در همايش‌هايي مانند ايمپلنت و اكلوژن معتقد نباشد. اما آن‌چه كه در موفقيت اين برنامه‌ها نشان داد مؤيد اين واقعيت است كه دندانپزشكان عمومي هم آينده‌نگر و هم جامع‌نگر بوده و هستند.
اكنون  زمان برگزاري سومين همايش اكلوژن و TMD فرارسيده است. در اين همايش ما به اين نتيجه رسيديم كه بايد پاسخ پرسش‌هاي همكاران را بدهيم كه: در همايش‌هاي قبلي موضوعات براي اطلاعات علمي مفيد و مؤثر بوده است، اكنون ما به عنوان دندانپزشك عمومي چگونه وارد عرصه درمان ناهنجاري‌هاي اكلوژن و اختلالات مفصل گيجگاهي فكي شويم؟
به همين جهت ما تم اصلي موضوع سومين همايش اكلوژن راtreatment planning & problem solving in occlusal disorders با هدف كابردي كردن درمان اختلالات اكلوژن براي دندانپزشك عمومي انتخاب كرده‌ايم.
البته سوالات بسيار زيادي ذهن را مشغول مي‌كند: هنگامي كه دندانپزشك عمومي كراون يا بريجي را به بيمار تحويل مي‌دهد اكلوژن آن‌ را چگونه بايد ركورد كرده و چگونه بايد پروتز را تحويل دهد؟ وقتي يك پروتز پارسيل متحرك يا يك پروتز كامل را مي‌خواهيم به بيمار تحويل دهيم قبل از گذاشتن آن در دهان بيمار چه بررسي‌هاي اكلوژني بايد روي آن، كجا و چگونه انجام شود؟ و از چه زمان بايد اكلوژن بيمار را طرح و شبيه‌سازي كرد و اين شبيه سازي  را چگونه به آرتيكولاتور منتقل كرده يا بازسازي نمود؟ در هنگام تحويل پروتز كامل به بيمار، بافت نرم زير پروتز را چگونه بايد ارزيابي و هماهنگ كنيم؟ ملاحظات اكلوژني در هنگام ساخت يك پروتز  كامل بر حسب نوع مشكلات آن، چگونه، چه هنگام بايد؛ بررسي و پيگيري كنيم ؟ اگر بيماري به علت سايش يا از دست‌دادن دندان‌ها، ناهماهنگي اكلوژني در وي بروز كرد و ارتفاع عمودي صورت وي كاهش يافت براي بازسازي VD وي چه بايد كرد؟
اگر بيماري دچار براكسيسم و كلينچينگ (Clenching ) شد، قالب‌گيري و ساختن يك Splint درمان است يا پيشگيري؟ چند نوع اسپلينت مطرح است و موارد تجويز هر كدام چگونه است؟ مراحل ادامه درمان اكلوژن با انواع اكلوزال اسپلينت چگونه است؟ مراحل ادامه درمان اكلوژن با انواع اكلوزال اسپلينت چگونه است؟ عوامل به وجود براكسيسم وقتي از استرس و مشكلات روحي رواني سر چشمه مي‌گيرد، مشكل را چگونه حل كنيم؟
براي ساخت يك پروتز كامل طرز چيدن دندان‌ها، اندازه كاسپ‌ها، بزرگي دندان، شيب آن‌ها، سطوح اكلوزال دندان‌ها، عرض قوس فكي را بر اساس چه عواملي انتخاب مي‌كنيم؟ و اين تفاوت‌ها را در بي‌دنداني چگونه در نظر ‌گيريم؟ در نهايت چگونه چيدن دندان‌ها را به لابراتوار خود توصيه ‌كنيم؟
تاثير اكلوژن در موفقيت درمان هاي ايمپلنت را چگونه بررسي كنيم؟
چگونه مشكلات اكلوژن در دندان‌ها باعث انتقال ناهنجاري به مفصل گيجگاهي فكي مي‌شود و چگونه اختلالات مفصل گيجگاهي فكي مي‌تواند به اختلالات اكلوژني تبديل شود؟
و در انتها آيا تاكنون به بيماراني كه به ما مراجعه كرده‌اند، از ديد درك روابط فكي، اكلوژن، سيستم جويدن و مشكلات مفصل گيجگاه فكي نگاه كرده‌ايم؟
پاسخ اين پرسش‌ها را در سومين همايش اكلوژن وTMD با برنامه‌ريزي دقيق خواهيم داد، تا دانش دندانپزشك عمومي را عمق بخشيده و او را با يكي از مهم‌ترين و حساس‌ترين ترم‌هاي دندانپزشكي به‌ طور علمي آشنا كنيم تا هر درماني را با نگاه به اكلوژن بيمار طراحي و انجام دهيم. بدين طريق هم راه موفقيت خود را هموار ساخته‌ايم و هم از بروز اختلالات در بيمار جلوگيري كرده‌ايم.
در سومين همايش اكلوژن تلاش بر اين است كه يك گام بلند در حوزه اكلوژن و TMD برداشته و به دانشي مسلط شويم كه در هيچ مركز علمي دندانپزشكي در كشور تا‌كنون به اين گستردگي و نظم آموزش داده نشده است.
اما اين مهم چگونه ميسر گرديده است؟
اين همه تنها مي‌توانست با حضور سخنوراني صورت ‌گيرد كه در اكلوژن و ناهنجاري‌هاي مفصل گيجگاهي فكي در مراكز علمي دانشگاهي فعاليت كار‌ساز داشته‌اند‌ و در آن موفق بوده‌اند. گردهمايي تيمي با اين ظرفيت كيفي، تواناي علمي و اشراف تخصصي، تنظيم دو همايش اكلوژن (1)، (2) در گذشته و اكنون سومين همايش كاربردي كردن درمان مشكلات اكلوژن،  هر‌كدام در نوع خود به لحاظ حضور نخبگان سخنور ميهن‌مان، بي‌نظير بوده‌است. اين دستاوردي است كه انجمن دندانپزشكان عمومي ايران در طيف تمام سطوح مديريتي تقديم به همكاراني مي‌كند كه متعهدانه براي درمان مردم به كار دندانپزشكي عشق مي‌ورزند.
اميدواريم با حضور خود در سومين همايش و TMD گامي بلند در عرصه آشنايي و درمان بيماران به عنوان وظيفه حرفه‌اي‌مان بر‌داريم.